چق چقه گیاهی معجزگر برای درمان سرطان!

ممکن است شما هم در اینترنت با مقالاتی در مورد گیاهی با اسمی عجیب و غریب به اسم «چق چقه» یا «چغچغه» برخورد کرده باشید که در مورد درمان سرطان از آن نام برده اند و بعد از خود پرسیده باشید که: این اسم یا تصاویر مبهم و تار و اسرار آلود مربوط به چه گیاهی است؟ آیا من تا الان آن را در اطراف خود دیده ام یا نه؟ آیا من هم می توانم از آن استفاده کنم؟ به چه صورت باید آن را درست کنم؟ 

در بیشتر سایت هایی که از این گیاه صحبت کرده اند اطلاعاتی در مورد اسم های دیگر آن یا تصاویر واضحی از این گیاه ندیدم برای همین از منابع اصلی کتاب های طب سنتی نام های دیگر آن و خواص این گیاه آشنا با اسمی عجیب و محلی! را نوشتم تا شاید دوستان و خوانندگان عزیز، خودشان این گیاه باارزش را پیدا کرده و نحوه استفاده آن را با تمام شرایط متوجه شوند و با انتقال تجربیات خود و باز خورد های مستند خود از درمان با این گیاه که همان گیاه معروف «قاصدک» است به هم نوعان دیگر خود کمک کنند تا از سرطان یا مشکلات کبدی و سایر بیماری هایی که این گیاه می تواند در بهبود آنها کمک کند شریک و سهیم شوند.
لطفا مستندات خود را از طریق آی دی بنده در تلگرام یا در قسمت نظرات سایت قرار دهید تا شما هم در راهنمایی و درمان سایرین مشارکت کرده باشید چون ایجاد اعتماد به درمان های صحیح با داروهای گیاهی دیگران را به استفاده از این روش های کمتر شناخته شده رهنمون می سازد.
با تشکر
صادق عطار 09127502008


گیاه قاصدک(هندبا برّى)‏ 

به فارسى با نام‏هاى «گل قاصد»،«قاصدک»،«کاسنی زرد»،«کاسنی صحرائی»،«بی اختیار»،«خبرآور»، «كاسنى برى» شناخته مى ‏شود. 

به کردی «چَق چقه» و در کرمانشاه به آن «شیر تیغک» هم گفته می شود.
در اینترنت به اسم «چغچغه» نوشته شده است.
در كتب طب سنتى با نام‏هاى «دندان شیر»، «پیسن لیت»، «شجره انسان»، «شجره اسنان الاسد»، «كسناج كوهى»، «خبركش»، «طرخشقون»، «طرخشقوق»، «طلخشقون»، «طلخشقوق»، «طرقشون»، «هندباى برى»، «سن الاسد»، «كاهوى خر»، «خس الحمار»، «خرچکوک» و «بقلة الیهودیه» آمده است.
به فرانسوى Pissenlit و به انگلیسى Dandelion و Lion's teeth گفته مى‏شود.
به یونانی «هرقیلوس» و «انخوسا» گفته می شود.
گیاهى است از خانواده Compositae جنس Taraxacum نام علمى گونه‏اى از آنكه بیشتر در طب سنتى مصرف دارد:. Taraxacum officinale weber است.

گونه ‏هاى متعددى از این گیاه در مناطق مختلفه ایران از جمله در كوههاى كرمان، كوههاى دالكى جنوب و سبزكوه و دنا در فارس، بلوچستان، منطقه تهران، آذربایجان در تبریز و خوى، اراك، تفرش، دهگرد و شیراز، توچال، كندوان، پلور، كرمانشاه، گیلان و لاهیجان مى ‏رویند.

 

مشخصات گیاه‏ 

هندبا برى گیاهى است علفى و پایا از تیره مركبان كه داراى ریشه راست و قهوه‏اى رنگ است، بى‏بو، چندساله، خیلى كوچك و كوتاه‏تر از 40 سانتى‏متر كه شیرابه یا مایع سفیدى ترشح مى‏ نماید برگهاى آن دراز با بریدگى‏ هاى عمیق نوك‏ تیز شكل دندان شیر به آن مى‏ دهد.
برگها گسترده بصورت رزت- دندانه ‏هاى برگ درشت و نوك‏تیز با تكه ‏هاى مثلثى- گل زرد- که میوه ‏هاى رسیده كره‏ اى مى‏ سازد كه باد بآسانى دانه‏ هاى تاجك‏دار چترى را پراكنده مى ‏كند.(باغها- مزارع- پایا)
برگها گروهى به شكل یك دسته برگ از یقه ریشه گیاه خارج مى ‏شوند. طبق گلهاى آن زرد طلایى كه به ‏طور منفرد در انتهاى شاخه گل دهنده كه توخالى است ظاهر مى ‏شود.
میوه آن فندقه كه میوه ‏اى خشك و مغز آن مجزا و نچسبیده است مانند آفتاب‏گردان و در انتهاى هر میوه یك كاكل معمولا سفید رنگ قرار دارد و میوه ‏ها به ‏طور گروهى به شكل كروى قرار دارند و به سبب وجود كاكل پس از رسیدن به آسانى پراكنده مى ‏شوند. این گیاه معمولا در چمن زارها، مزارع یونجه، اسپرس، اراضى مرطوب كنار نهرها به ‏طور خودرو مى ‏روید.
برگهاى جوان آن را چیده و در سالاد مى ‏خورند.

معمولا ریشه ضخیم و برگهاى آن در طب سنتى استفاده می شود.
این گیاه در چین و هند و در مناطق معتدله آسیا مى ‏روید. از این گیاه انواع اصلاح ‏شده ‏اى تهیه و به صورت پرورشى در مزارع كاشته مى ‏شوند كه پربرگ و از برگهاى آن مانند سبزى استفاده مى ‏شود كه چون تلخ است باید با ترشى آب‏لیمو و یا سركه در سالاد مصرف شود.

 

انواع گیاه قاصدک از نظر ظاهری و مناطق رویش:

نوع اول: برگها بى‏ كرك یا فقط داراى موهاى متفرق- یك ردیف كرك بر روى تاجك.
نوع دوم: قاصد پائیزى(كنار نهرها- پائیز- پایا) برگها كركى- دو ردیف كرك بر روى تاجك-.
نوع سوم: قاصد زبر(باغها- تابستان- پایا)

 

تركیبات شیمیایى‏ 

از نظر تركیبات شیمیایى در گیاه قاصدک وجود یك ماده متبلور تلخ به نام تاراكساسین و یك ماده متبلور به نام تاركساسرین و همچنین فیتوسترول و دو آلكالوئید به نام های تاراكساسترول و هوموتاراكساسترول و تعدادى اسیدهاى آلى و ساپونین در گیاه تأیید شده است.
به‏ علاوه یك دیاستاز بنام تیروزیناز و فیتوسترین (تركیب ازت‏دار نزدیك به كلسترین صفرا)، یك صمغ و املاح معدنى گوناگون (مخصوصا منیزیم و پتاسیم) تركیبات آمونیاكى و مواد موثرى مانند استان‏ها و نیز تانن در گیاه تشخیص داده شده است.
تجزیه ‏اى كه اختصاصا از قاصدک به عمل آمده نشان مى ‏دهد كه در ریشه گیاه اینولین(تركیبى نزدیك به نشاسته) و اسانس روغنى فرار و مواد صمغى رزینى و اسیدهاى چرب و بتا- هایدروكسى فنیل استیك اسید وجود دارد.

در خود گیاه نیز وجود ساپونین و كولین و الكل سریلیك و آرابینوز و ویتامینهاى A،B، C و D مشخص شده است.

 

ریشه این گیاه در فصول مختلف و برحسب زمانى كه از زمین خارج مى ‏گردد، تركیب شیمیایى متفاوت دارد. مانند آنكه در تابستان، مقدار شیرابه زیادتر از فصول دیگر است در حالى كه در پاییز، اینولین آن افزایش مى ‏یابد و حتى مقدارش به 25 درصد مى ‏رسد.

ضمنا اگر ریشه تازه یا خشك گیاه مورد بررسى قرار گیرد تركیبات شیمیایى آن، تفاوت محسوس با یك‏دیگر نشان مى ‏دهد.

تلخى برگ گیاه در بهار ولى تلخى ریشه آن در فاصله بین تیر و مرداد حداكثر مى ‏گردد.

طبق بررسى‏هاى L .reuter نوعى الكالوئید به نام تاكزین نیز در گیاه یافت مى ‏شود. برگ این گیاه داراى تراكزایسن، اینوزیت، موسیلاژ، قندهاى مختلف و یك ماده رزینى است. در خاكستر گیاه مقدار 9/ 38 درصد پتاس (حداكثر) وجود دارد كه اثر مدرى گیاه، بدان بى ‏ارتباط نیست.
ریشه این گیاه از نظر كلى داراى ماده‏اى به نام تراكزاسین كولین، یك ماده رزینى، قندهاى مختلف و اسیدهاى چرب است، ریشه گیاه اگر در پائیز از زمین خارج گردیده و هواى آزاد خشك شود، داراى موادى نظیر موسیلاژ، تانن، و مقدار كمى اسانس نیز خواهد بود.


خواص درمانى: 

1- آب جوشانده آن را بنوشید. تونیك خنك ‏كننده و معرّق و قابض و مقوّى معده و قاعده‏ آور است، خون را صاف مى ‏كند، براى قطع خونروى از سینه و ازدیاد ترشح شیر و صفرا مفید است، جوش و خارش و كورك و آبسه و زخم را التیام مى‏ بخشد، براى درمان گزیدگى مار و جراحتهاى داخلى و رفع خنازیر و جلوگیرى از پوسیدگى دندان مفید است.
2- آب آن را بگیرید و با روغن زیتون مخلوط كنید و بخورید. براى دفع مسمومیت اكثر سموم نافع است.
3- ضمادى كه از خیس‏شده گیاه درست شود. اگر هر روز روى ورمهاى سرطانى پستان گذارده شود مفید است.
4- از آن به صورت كمپرس گرم استفاده كنید. براى رفع التهاب و تسكین درد نافع مى‏ باشد.
5- شیاف عصاره آن براى رفع ورمهاى داخلى فرج و رحم مفید است.
6- شیرابه آن را به چشم بمالید. براى درخشان نمودن سفیدى چشم و افزایش بینایى مفید است.
7- برای از بین بردن درد گوش بسیار مفید است.
8- برگ تازه و گل و تخم و ریشه گل قاصد به تمامى براى تبهاى عفونى مخصوصا تب های بثوری(دانه دار) مثل مخملك، آبله، سرخك مؤثر و مفید است چون طبیعت سردی دارد و ضد تب است و از طرف دیگر ضد عفونی کننده قوی هم می باشد.
9- مؤثر بر ناراحتى‏هاى تنفسى، مخصوصا برونشیت و ذات الریّه است.
10- برای روماتیسم حاد مفصلى(گرم) به علت دارا بودن نیترات پتاسیم مفید است و باعث خروج سم از بدن می شود.

 

خواص درمانی ریشه قاصدک(چقچقه): 

1- براى ناراحتیهاى مزمن كبد و كلیه و رفع سنگ صفراوى مفید است.
2- ضماد آن در محل عقرب‏زدگى و نیش زنبور و مار اثر شفابخش دارد.
3- آن را با آرد جو ضماد كنید. باد سرخ را درمان مى ‏كند.
4- آن را با سركه ضماد كنید. براى سوختگى از آتش و رفع التهاب آن مفید است.

پس گیاه قاصدک تلخ، معرق، مقوى معده، تونیك و خنك‏ كننده است. براى ازدیاد ترشح شیر و صفرا مفید است و اسهال را بند می آورد.

در موارد زخم و جوش و كورك، جراحت، آبسه و گزش مار و دندان كرم‏خورده تجویز مى‏شود.
قاصدک گیاهى است كه براى تصفیه خون بسیار مؤثر است و در موارد خنازیر و خارش و جراحتهاى داخلى اثر مفید دارد.

هندبا برى(گیاه قاصد) از نظر طبیعت طبق نظر حكماى طب سنتى ایرانى و به ‏طور كلى شرقى سرد و خشك است و تلخ و از نظر خواص معتقدند كه قابض است و مقوى معده مى‏ باشد و در تمام آثار و خواص به استثناى تر و تازه كردن بدن از كاسنى قوى ‏تر و سرد تر است. 

براى قطع خونروى از سینه مفید است و قاعده ‏آور مى ‏باشد و براى ازدیاد ترشح شیر نافع است. مالیدن شیرابه آن به چشم براى درخشان نمودن سفیدى و افزایش بینایى مفید است. شیاف عصاره آن براى رفع ورمهاى داخل فرج و رحم مفید مى ‏باشد.
خوردن آب گیاه با روغن زیتون براى رفع مسمومیت اكثر سموم نافع است.
برای قطع خونریزی ریه و باز كننده كیسه صفرا مفید است.
ضماد ریشه آن براى گذاردن در محل عقرب‏گزیدگى و نیش زنبور و مار اثر مفید دارد و ضماد ریشه آن با آرد جو براى بادسرخ و با سركه براى سوختگى آتش و رفع التهاب آن مفید است.
از برگهاى گیاه براى كمپرس گرم به منظور رفع التهاب و تسكین استفاده مى ‏شود.
در تمام چین براى تحلیل انواع ورمها و آبسه ‏ها و كرم‏خوردگى دندان و مارگزیدگى مصرف وسیعى دارد.


مقدار مصرف و شیوه آن:

براى تهیه دم‏كرده آن حدود 50 گرم گیاه در یك لیتر آب‏جوش دم‏شده و در عرض روز 700- 600 گرم خورده مى ‏شود.
قسمت‏هاى قابل استفاده گیاه، گل‏ها، ریشه و برگ‏ها مى ‏باشد (دم‏كرده از گل‏ها به نسبت ده در هزار و برگ‏ها پنج در هزار و ریشه بیست تا سى در هزار).


روش تهیه عصاره برگ هندباى برى 

برگ خشك هندباى برى 1 واحد، آب مقطر جوش 8 واحد، برگها را مدت 12 ساعت در 6 واحد آب‏جوش دم‏كرده با فشار صاف كنند و تفاله را در باقى‏مانده آب دم‏كرده صاف كنند و دو صاف‏شده را مخلوط كرده در حمام ماریه در حد غلظت عصاره قوام آورند. مقدار خوراك از این عصاره براى تقویت معده 10- 1 گرم است.


منابع:

1.معارف گیاهى، پرفسور سید حسین میرحیدر، ج‏1، صفحه 295
2.نسخه شفا - گل و گیاه، صفحه 409
3.همیشه لاغر و سلامت باشید، صفحه 133
4.دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى، آقای نورانى، ج‏4، صفحه 309
5.الصیدنة فی الطب (داروشناسى در پزشكى)، صفحه 208
6.كتاب گیا (راهنماى گیاهى)، صفحه 176
7.اسرار گیاهان دارویى، صفحه 823